0 امتیاز
71 بازدید
در دبیرستان و کنکور توسط
سلام.پیشاپیش از وقتی که برای خواندن این متن میزارید متشکرم

احساس میکنم زندگیم مثل یه دیگ آش شده؛به هر چیزی چنگ زدم و قسمتیشو بدست آوردم و نمیدونم باید بااین تیکه های نامنظم چه کنم!

عاشق رشته موسیقی بودم ولی نشد که برم و به علت علاقه به زیست و زبان انگلیسی رفتم تجربی.درس نمیخوندم و باحداقل نمره سعی میکردم پاس کنم درسارو.کنکور رسید و من بدون هیچ دانشی تو کنکور تجربی شرکت کردم و کنارش کنکور زبان هم دادم.رتبه تجربیم شد پنجاه هزار و زبانم هشت هزار.دانشگاه نرفتم چون هیچ هدف خاصی نداشتم و موندم پشت کنکور بااین تفاوت که اینبار یکم درسای عمومی خوندم و اینبار رتبه تجربیم شد سی هزار و زبانم دوهزار.

و تازه اینجا بود که به رشته تجربی علاقه مند شدم و تصمیم گرفتم براش تلاش کنم ولی همزمان کار هم میکردم.کردناهم مزید برعلت شد که نه زیاد درس بخونم و نه تو کنکور شرکت کنم.

الان چهارمین کنکورم هستش و من همچنان این مدت کار میکردم و زیاد درس نخوندم.خیلی گیج شدم نمیدونم باید چیکار کنم.میگن برای کنکور زبان شرکت کن و چون درسای عمومیم خوبه شانس فرهنگیانو دارم.از طرفی از تجربی خوشم اومده و به دامپزشکی خیلی خیلی علاقه دارم و خودمم دوست دارم رشتم طوری باشه که بتونم باهاش مهاجرت کنم(یکی از هدفام مهاجرته،هرچه زودتر بهتر).

تو این مدت یجای دولتی هم پیشنهاد کار بهم دادن و همه میگن اینجابرو دانشگاهم آزاد روانشناسی یا دولتی ادبیات انگلیسی برو.

الان کاملا گیجم.میترسم مثل گذشته با انتخاب اشتباه آیندمو خراب کنم.

آیا درس بخونم و از کار آزاد فعلیم کنار بکشم وسال هزاروچهارصدویک کنکور بدم؟

آیا همین امسال به شانسم برای فرهنگیان زبان اتکا کنم؟(میتونم رتبه زبانمو زیرهزار بیارم)

آیا برم کاردولتی پیشنهاد شده و دانشگاهم یه رشته که نسبتا خوبه برم؟

چه کنم چه نکنم که بعدها حسرت نخورم؟!

بیست و دوساله هستم.علاقه قلبی خودم دامپزشکی و موسیقی هستش.اما خب علاقه باید عاقلانه هم باشه تا مفید باشه.

شما راهنماییم کنید؟

1 پاسخ

0 امتیاز
توسط
شما سنتون کم نیست که بخواید بچگانه تصمیم بگیرید

از نظر من زبان رو اصلا نرید که هیچ فایده ای نداره چون زبان رو میشه توی کلاس زبان یا نهایتا تمرین یاد گرفت و یادگرفتنش اونم توی دانشگاه وقت تلف کردنه

برای مهاجرتم خیلی از رشته ها رو قبول میکنن اما شما صرف مهاجرت انتخاب رشته نکن چون اگه علاقه قلبی نداشته باشی عمرا بتونی توی لیسانس دووم بیاری چه برسه بخوای کارشناسی و دکتری بخونی اونم یه کشور دیگه .

تنها پیشنهادی که میتونم بهت بدم اینه که اولا علاقتو در نظر بگیر دوما استعدادتو و سوما بازار کار رو یکم در نظر بگیر و سختی های رشتتو

من خودم تجربی بودم میخواستم پزشکی یا شده پیرا پزشکی بیارم ولی خب روحیاتم جوریه که نمیتونم زخم و خون و کثیف کاری ببینم زیاد بخاطر همین چون به عکاسی علاقه داشتم عکاسی دارم یاد میگیرم

شما هم به چند تا رشته اکتفا نکن برو ببین چه رشته هایی هست تو دنیا شاید به اونا علاقمند شدی اگه امکانش هست برو محیط کار اون رشته ها ببین کارشون چجوریه با روحیاتت میخونه یا نه با استعداد هات میخونه یا نه از کسایی که توی اون رشته هستن بپرس که بدی ها و خوبی های رشتشون چیه

ان شاء الله که موفق باشی دوست عزیز در همین حد تونستنم راهنمایی کنم

پرسش های مشابه

...